อ่านข้อความน้ัน ซาบซึ้งใจนะครับเวลาเราล้ม ยังคนคอยให้กำลังใจบาง แต่มองย้อนกลับไป จากเหตุการณ์คร้ังน้ัน ผมเองยังไม่ได้เรียนรู้บทเรียนอันล่ำค่า ต้องผ่านมาหลายปีกว่าจะคิดได้ว่า ชีวิตคนเราไม่ได้สวยงามไปทุกเร่ือง ความสำเร็จและความล้มเหลวก็เป็นเร่ืองธรรมดาของชีวิต ปัจจุบันผมมีลูกแล้ว เธอยังเป็นเด็กเล็กยังยืนเดินเองไม่ได้ ล้มลุกคลุกคลานหลายคร้ังต่อหลายคร้ัง หากเด็กคิดว่าเม่ือล้มแล้วมันเจ็บมันไม่ดีไม่อยากเจ็บอีก จึงไม่ยอมฝึกเดินต่อ เด็กคนน้ันเม่ือโตแล้วก็ยังคงคลานอยู่บนพื้น มันคงเป็นภาพท่ีไม่น่าดูสักเท่าไร
หากเราล้มแล้วเข้าใจมันว่าเป็นเร่ืองปกติของชีวิต มีบทเรียนให้เราได้เรียนรู้ หากมีใครใจแคบไม่ให้โอกาสเราได้เร่ิมต้นใหม่ เราก็ต้องให้โอกาสตัวเองเสมอนะครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น