บทเรียนจากสายน้ำ

มีเร่ืองเล่าความต่างของสองทะเลสาปคือทะเลสาปกาลิลีและทะเลตายคือ ท่ีหน่ึงรับน้ำและไหลออกแต่ทะเลตายไม่ระบายน้ำออก ทะเลสาปกาลิลีจึงมีปลาและมีสิ่งมีชีวิตมากมายต่างจากทะเลตายท่ีไม่มีปลาอยู่เลย

เม่ือหลายปีก่อนผมได้ชมซีรีย์เกาหลีเร่ืองอิมซังอ๊กเป็นเร่ืองของพ่อค้าท่ีประสบความสำเร็จในเร่ืองการค้าและได้เข้าใจหัวใจของการค้าคือการเป็นคน เข้าใจหลักการเร่ื่องเงินเหมือนกระแสน้ำหากไม่ให้มันไหลผ่านมัวแต่เก็บกักไว้กับตัวเงินน้ันจะเน่าเหมือนน้ำ คือระบบเศรษฐศาสตร์โดนรวมจะไม่มีใครได้ประโยชน์ ต้องมีการสร้างงานการจ่ายเงินเดือนการจับจ่ายซื้อขาย ทุกคนจึงจะได้ประโยชน์

และมาวันนี้ผมทำงานท่ีต้องพบปะผู้คนหลากหลายแต่ส่วนใหญ่เป็นคนระดับล่างๆ และงานของผมเป็นท้ังงานค้าขายและงานบริการในตัว การต้องมารองรับอารมณ์และความต้องการของลูกค้าสร้างความไม่พอใจกับตัวผมมาก

เม่ือไม่สบอารมณ์สีหน้าผมก็ไม่ดีแม้จะพยายามพูดด้วยวาจาสุภาพแต่ก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกไม่พอใจ

ทำไมพระเจ้าต้องให้ผมมาเจองานแบบนี้ วัตถุประสงค์ท่ีผมเข้าใจคือ พระเจ้าต้องการเปล่ียนผมให้เป็นผู้ใหญ่ แล้วจะต้องเปล่ียนอย่างไรต้องเป็นแบบไหนละ???

ผมมานึกถึงเร่ืองสายน้ำได้ไม่ใช่แค่เป็นหลักการของการเงินอย่างเดียวแต่เป็นหลักการการใช้ชีวิตร่วมกับผู้อ่ืนด้วย

คนเรามาจากร้อยพ่อพันแม่ เราไม่สามารถเลือกรับแต่คนดีๆ ท่ีจะเข้ามาในชีวิตเราได้ เราต้องยอมรับและปล่อยผ่านอารมณ์ให้มันไหลผ่านไปดังสายน้ำ ไม่เก็บความขุ่นเคืองใจไว้ การให้อภัยเป็นเร่ืองท่ีต้องทำทันทีแต่ความไว้วางใจต้องอาศัยประวัติท่ีดี

คนเหล่าน้ันเขาจะทำอะไรๆ ไม่ดีใส่เรามันก็เป็นเร่ืองน่าเศร้าต่อตัวเขาเอง แต่เราเก็บกดมันไว้ในใจรังแต่ทำร้ายตัวเอง ปล่อยมันให้ไหลผ่านไป ตัวเราเองกลับเป็นผู้ได้ประโยชน์